10 Mart 2013 Pazar

i'm not yours anymore





Deli gibi kıskanıyorum. Kaybettim, üzüldüm, ağladım ölmedim, ama kıskançlıktan ölebilirim.  


Arşınlanan yollara yeniden ayak basılıyor, gökyüzü her zamanki yerinde, yıldızların parlaklığı aynı. Çiçekler yine mis, çay aynı sıcaklığında, türk kahvesi orta.Mırıldandığı şarkı aynı, yalın ayak koşarken parçalanan ayakların acısı aynı, güneş yanıklarının da. Denizin suyu yine aynı serin.Değişen hiç bişey yok, her şey aynı düzeninde. Benim yokluğum hissedilmiş midir tüm bu aynılıkta? Boşluğumun bu kadar muntazam doldurulmuş olması mümkün mü?


Sahi kıskançlıktan ölünür mü? 


Hiç yorum yok :

Yorum Gönder