3 Nisan 2013 Çarşamba

on my mind





İtiraf etmem gerek, bir kadın olarak ben bile bazen kadınların ne istediğini anlayamıyorum.

Bugün karşı cinsle gerçekleştirdiğim bir diyalog:

- Ay çok kilo aldım şu sıralar ya dimi, bi 10 kilo versek iyi olcak. Spor olayına falan da gireyim artık.
- Sen mi? Daha neler. 10 kilo ne ya.
- Doğru söyle ya, kırılcam diye şeyapma, farkındayım ben.Spor şart.
- Saçmalama. Napcan sıska olup.Kıvrım iyidir, yakışır.Ama spor yapcaksan yap.
- He yani kiloluyum öyle mi!? Spora ihtiyacım var yani! kıvrım mıvrım ayakları. Tamam ya, peki.


Aslında sorun olan ne? Şu; 



Biz zalım kadınlar, duymak istediğimizi duymak istiyoruz karşı taraftan. Duymayınca da erkekler tarafından 'kezbanlaşma' olarak adlandırılan son yılın modası bi ayaklanma içerisine giriyoruz farkında olmadan. Eğer ben 'Saçmalama zaten çok zayıfsın hatta kilo al!' cevabını alsaydım, ne ben sinir stres sahibi olacaktım ne de
karşımdaki kezban tribi yiyecekti. Ben de sonradan farkettim olayı açıkçası. Hatta kahkahayı bastım. Ama güldürürken de düşündürdü bu olay beni:)




Neyse ne. Zor varlıklar olabiliriz. Dengesizliklerimiz olabilir bazenleri. Ama bazen işte. Her zaman değil tabiki:)


 So i try to find a way to forget him. The more i try, the more he stays on my mind!!!

Sevgili Team B, ben azcık şarkının sözlerini değiştirdim, böyle daha güzel oldu:)




Hiç yorum yok :

Yorum Gönder